saat 12 olmadan önce;

üç hafta önce babam müdür oldu üstelik harika bi' tatildeyken,dün kardeşimin üniversiteyi kazandığını öğrendiği sularda ben de eski sevgilimle salak bi' işe kalkışıp barıştım,bugün de ev aldık!


hepsi birbirinden güzel şeyler,yağmur gibiler!
yarın ya da bi' sonraki gün hayatımı iyi ya da kötü bi' şekilde etkileyecek şeyler.
babamın müdür oluşu götümüzü kaldırdığı için almadık evi,lojmandan çıkartıyolar!
kardeşim de keyif olsun diye kazanmadı üniversiteyi!
ama ev parayla alınıyo ve üstelik bu kızçelerin okuması için paraya ihtiyaç var,
iyi ki sevgilime parayla sarılmak zorunda değilim,iyi ki o bi' jigolo değil.

ama konu şu ki;mutlu muyum?
yani pety'le.
sanki hiç ayrılmamışız gibi oluruz sandık ama yok bildiğin biz ayrılmışız,unutmuşuz da birbirimizi amma velakin denemeye değer geldi,işin aslı vedalaşamadık!

her veda bizde takıntı haline gelmeye başlamıştı,birbirimizin hayatındaki aksiyonları sindiremiyoduk sadece susuyoduk ama en fazla da birbirimize susuyoduk,çok özlüyoduk.

velhasıl kelam barıştık biz,11(yazıyla onbir) koca saat sokaklarda tiğneyç gibi dolanıp,ara sokaklarda da sarıldık,kütahya'dan bi' kez daha soğudum ama sonra bi' kaç polar isteyip ısındık.

birbirimize nasıl ısınıcağımız konusunda tedirgin olsak da "zaman" dedik ve kapattık konuyu.
aslında değişik bi' tecrübe olucak olan bu yolda yalpalayarak yürümeye başladık çünkü pis suya basmamak için duşa kabinin köşelerine tırmanan ve düşen EŞŞEG kadar bi' kızım ben,pety'm de zamanın behrinde geçirdiği bi' bacak(galiba kavalkemiği) ameliyatından dolayı hafif topallar yani biz azcık salak saçmayız,normal değiliz ama sevgiliyiz işte!


http://www.youtube.com/watch?v=lLJf9qJHR3E