"vallağ size de yük oluyoz ammağ" deyip başımı yalandan öne eğerken "olur mu hiğç gızım sen biricik bıdıbıdımızın gısızın,samsunda okuyan sen min?" diyen ptt'deki o kütahyalı amcaya bayılıyorum!
sırf benden önceki hörmetli insanın "oh 956. yok galiba" diyip sağa sola bakınıp ayağa kalktığını hayal etmeye ve (beş saattir beklemesine rağmen bi' kişinin olmamasını günün karı görsün diye) formaliteden sıra almak için o yeşil butona basmaya sonra da "of çok insan var" diyip sanki o anda aklıma üst kattaki hasan amca gelmiş gibi yapıp,olduğum yerde hallendikten sonra herkes bana bakarken o sevimli merdivenleri çıkmaya bayılıyorum!
babama çoğu zaman kızsam da ona herşeyden çok bayılıyorum!
o da kolu çıktığı zaman "ben bayılıyom" diyip bayılıyo ya işte buna da bayılıyorum!
HER NE KADAR ALTINVARİ SAATİNDEN NEFRET ETSEM DE
YANLIŞLIKLA OKEY ATAN O SALAK İFADESİNE BAYILIYORUM!
zamanında bilmem kaç dolar verdiği ve gömlek kollarını yıpratan o altınvari saat var ya bugün ona da bayılıyorum!
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.