Evren bi' zarfın içine koyduğu bu fotoğrafı kapımın önüne bıraktı,iki gün önce.Ben de mesajın alındığına dair teksir kağıdına yazdığım bi' kaç satırlık mektubu ve yeni çektirdiğim 6'lı vesikalıktan bi' tanesini zarfa koyup kapımın önüne bıraktım,bugün.
Bi'kaç saniye sonra zarfın bi' haberci baykuşuyla birlikte uzaklaştığunı gözlerimle gördüm.
Evren kulağıma kahkaha attığında baykuş gideli 10 saniye olmuştu ve ben arkasında sürüsepet ayakkabı olmasından dolayı yarım açılan kapımın önünde kanıt bırakan baykuşun tüyüyle oynuyodum.
"Kahkahasının ucu bucağı olmayan bi' evren kendi bünyesinde barındırdığı varlığın gülmesine neden hiç izin vermez ki?" sorusu eşliğinde odama kadar uçup yatağıma uzandım.
Uyuyakaldım.
9 yıl sonra uyandığımda yine yorgundum.
Yine cevapsız.
Yine odamda.
Ve binlerce cevapsız arama.
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.