saat dört'te babamın şoförlüğününü yapacağı ve onun için uzun yol diye tabir edilen bi' rotaya doğru yol alacağız.
yanında bi' başka şoförün olmadığı ilk "uzun yol" yolculuğumuz beni korkutmadı ama nedense içimden yüksek bi' ses "ya ölürsen?" diye bi' soru sordu sonra da "hahahahaha" diye kahkaha attı.
"sus ipne!" diye küfrederek sesimi yükselttim.
içime düşürdüğü kurdun hangi uzuvumu kemirmeye başladığını düşünürken beyin hücrelerimdeki azalmaya inat neremin kemirildiğini anlayabildim,zekiyim.
neyse uzatmanın hiç alemi yok.
eğer bugün ölürsem bilin ki
53 tl kredi kartı borcum var teb'e (Allah bin belasını versin).
başka da borcum yok korkmayın.
helallik istemem gereken bi' kaç insan var ama sağ kalırsam çok utanırım diye telefon edemedim.
haberlerde bu yazı okunduğunda anlarsınız,affedersiniz,temennim bu yönde.
hakkımı helal etmediğim insanlar var ve hala kararlıyım,etmiyorum.
bok yiyin.
bi' de çok sevdiklerim.
tek tek isim verip dünyanın en güzel sıfatlarıyla süslemek isterdim sizleri.
ya da sadece zamir kullansaydım anlardınız.
ama hepiniz birer gizli öznesiniz.
başımdaki taç gibi.
doyamadığım şeyleri yapın.
chrysler 300c alın,yüzlerce tropikal meyve yiyebileceğiniz ülkelere gidin vs.
bilirsiniz zaten neler istediğimi <3
ben beceremem bilemem ama siz affetmeyi ve sevmeyi bilin.

saygılar.